Przebarwienia to złożony problem estetyczny. By móc skutecznie działać w celu ich zniwelowania, niezbędna jest wiedza dotycząca typu zmian, mechanizmu ich powstawania oraz głębokości, na jakiej występują w tkance. Na tej podstawie dobierane są odpowiednie metody pomagające w (czasem trudnej) walce z przebarwieniami.

           

Czym jest przebarwienie?

Przebarwieniem skóry (hiperpigmentacją) jest nazywana ograniczona plama o nieregularnym kształcie bądź uogólnione zmiany skórne o zabarwieniu ciemniejszym od naturalnego koloru skóry. Zaburzenia barwnikowe skóry mogą mieć charakter nabyty lub wrodzony.

Piegi to niewielkie brązowe plamki o średnicy kilku milimetrów. Nagromadzony jest w nich barwnik skóry, czyli melanina. Występują na skórze obszarów ciała, które są najbardziej narażone na działanie promieniowania UV: na twarzy, dekolcie, grzbietach rąk, przedramionach. Zmiany te występują znacznie częściej u osób posiadających jasną karnację.

Plamy soczewicowate to zmiany większe od piegów, są też od nich ciemniejsze. Ich powstawanie wiąże się z intensywną produkcją barwnika skóry i wzrostem ilości komórek, które go wytwarzają- melanocytów. Widoczne są już w dzieciństwie i dotyczą całego ciała, a także błon śluzowych.

Plamy soczewicowate starcze dotyczą osób powyżej 40. roku życia. Wraz z wiekiem ilość plam na skórze się zwiększa. Zmiany widoczne są na tych częściach ciała, które najczęściej eksponujemy na promieniowanie UV: głównie na twarzy, dekolcie i rękach.

Ostuda to przebarwienia zlokalizowane najczęściej w środkowej części twarzy- nad górną wargą, na brodzie, policzkach, na czole i nosie. Są to niewyraźnie odgraniczone plamki o brązowej barwie. Ostuda występuje praktycznie tylko u kobiet. Wiąże się to z czynnikami hormonalnymi (stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, ciąża). Ostuda pojawia się też w wyniku działania promieniowania UV, ale również po przyjęciu środków fototoksycznych lub fotoalergicznych (są one stosowane przez osoby z chorobami tarczycy oraz z występującymi guzami w obrębie jajników).

Przebarwienia bliznowate pojawiają się w wyniku uszkodzenia skóry. Są następstwem rozpadu melanosomów- uwalniana jest znaczna ilość barwnika skóry, który gromadzi się w warstwie rogowej naskórka.

Przebarwienia pozapalne są różnej wielkości, mogą też przybierać różne kształty. Pojawiają się w miejscach, gdzie wcześniej obecny był stan zapalny. Ów stan zapalny mógł być spowodowany różnego rodzaju chorobami skóry lub jej urazami (np. intensywnym oczyszczaniem manualnym, zabiegami bardziej ingerującymi w tkankę, np. laserowymi). Przebarwienia pozapalne występują często, są one zdecydowanie bardziej nasilone u osób z ciemną karnacją. Ten typ hiperpigmentacji zazwyczaj utrzymuje się mimo ustania czynnika sprawczego, są zauważalne na skórze przez jeszcze długi okres czasu (przez kolejne miesiące lub nawet lata).

Łatwiej usunąć przebarwienia świeże – gdy są one widoczne na skórze od niedawna i są jeszcze dosyć jasne. Jeśli nakładają się przez kilka/kilkanaście lat, jest to znacznie trudniejsze i wymaga większej ilości zabiegów i czasu. O wiele trudniej poddają się leczeniu również plamy i przebarwienia związane z zaburzeniami hormonalnymi.

Przygotowała: Milena Żak.